Tekst ten będzie włączony do Akt Kapituły Generalnej i będzie inspiracją dla programacji na sześciolecie zarówno na poziomie centralnym jak i inspektorialnym czy lokalnym. We wprowadzeniu czyta się: «Obowiązek koncentrowania naszego życia na Miłości i w miłości jest drogą, która pozwoli na ciągłość i głębię życia naszych wspólnot wychowawczych».
Tekst jest podzielony na dwie części. W pierwszej części ukazane jest doświadczenie przeżywane podczas Kapituły z postawami, które prowadziły do niektórych wyborów, a także podkreślony jest klimat zasłuchania i rozeznawania.
W tej części znajduje się pogłębienie tematu Kapituły i “opowiadanie” o Pięćdziesiątnicy, ikonie, która towarzyszyła pracom kapitulnym.
W drugiej części jest odwołanie do duchowości maryjnej. Ta zasadnicza część zawiera różne zagadnienia. Każde zagadnienie jest poprzedzone refleksją na temat Słowa Bożego, jest odniesienie do “opowiadania” o Pięćdziesiątnicy i zawiera refleksję na temat wyzwań, które nas interpelują, znaków, które wymagają ciągłego rozeznawania, wychodząc od rzeczywistości i dróg nawrócenia, które zawarte są w konkretnych krokach do przebycia dzisiaj.
Towarzyszenie zostało wybrane jako doświadczenie komunii i styl wyrażający miłość. Istotnymi punktami u podstaw drogi do przebycia są: centralne miejsce Chrystusa, duch Da mihi animas cetera tolle z odnowionym zobowiązaniem bycia znakami i wyrazem uprzedzającej miłości Boga z młodymi, ważność świadczenia o miłości uprzedzającej jako wspólnoty wychowawcze.
Wszystkie Kapitulne, podczas zatwierdzenia tego Dokumentu zobowiązały się do dzielenia się jego treścią w swoich Inspektoriach. Obecnie zdecydowano, by powierzyć Komisjom o zmniejszonej liczbie Kapitulnych rewizję końcową w odniesieniu do formy i wniesienia niektórych poprawek. Prace te koordynować będzie Regulatorka Siostra Piera Cavaglià.